Let love be the answer

Let love be the answer

 

Please find English below.

Let love be the answer. Klinkt zoetsappig, niet? Maar denk nu eens aan je problemen. Waar loop jij zoal tegenaan in dit leven? En denk dan nog eens goed door. Kom jij dan ook niet verrassend vaak bij de liefde uit? Of afhankelijk van hoe je het formuleert: bij het gebrek aan liefde?

Neem bijvoorbeeld je frustratie over het feit dat je vindt dat je niet genoeg tijd voor jezelf hebt. Lijkt op het eerste gezicht niet zoveel met de liefde te maken te hebben. Toch? Maar denk nu eens door. De tijd is namelijk de tijd. 24 uur is 24 uur. Daar valt weinig aan te veranderen. De tijd is er dus. En die heb je dus ook. Punt. De vraag is alleen: hoeveel van die tijd spendeer je echt aan jezelf en hoeveel spendeer je aan anderen of aan minder leuke zaken die moeten gebeuren? Grote kans dat je tot de conclusie komt, dat je veel meer tijd aan anderen of minder leuke zaken besteedt dan aan jezelf, want waarom ben je er anders zo over gefrustreerd? Wat ik me dan vervolgens af zou vragen, is: waarom besteed ik zoveel tijd aan die anderen en de minder leuke zaken en niet aan mezelf? En dan lijkt de liefde ineens niet meer zo ver weg. Want wanneer gun ik mezelf wel tijd? Als ik mezelf niet zo zou wegcijferen. Als ik zou vinden dat ik mijn aandacht wel waard ben. Oftewel: als ik mezelf iets meer lief zou hebben.

Op bovenstaande beredenering kun je flink wat kleinere frustraties laten aansluiten die met tijd te maken hebben. Zoals het moeten wachten in de rij voor de kassa bijvoorbeeld. Of het staan in een file. Gun jezelf de tijd die je dan krijgt. Zie het als een mogelijkheid om het even letterlijk iets rustiger aan te doen. Haal rustig adem en kijk om je heen. Geniet van wat je ziet.

Kijk nu eens rustig naar de zaken waar jij zo mee zit. Wat zou er gebeuren als je er iets meer aandacht, iets meer liefde aan zou geven? Als je vanuit oprechte aandacht en liefde zou handelen? Liefde voor dat moment, die gebeurtenis, die ervaring. Liefde voor je omgeving, je medemens, de natuur.

Uiteraard, jij bent jij en je hebt je emoties. Je kunt niet altijd liefdevol en blij zijn. Maar je kunt er wel je grondhouding van maken. Naar de ander toe, maar vooral ook naar jezelf toe. Je kunt daarmee beginnen door een simpel zinnetje op een mooi papiertje te schrijven: ‘ik mag er zijn’. Hang deze naast je spiegel waar je iedere dag even in kijkt. Zodra je vol emotie zit, kijk je naar dit ene zinnetje: ik mag er zijn. Ik mag er zijn zoals ik ben. Met mijn emoties, met mijn lichaam, met mijn gedachten. Ik ben ik en ik ben goed. Je emoties zijn er, je lichaam is er, je gedachten zijn er. Jij bent er. Dat is een feit op dat moment en dat is goed. Haal rustig en diep adem en accepteer dat het een feit is op dat moment.

Als je dit regelmatig doet, zul je merken dat je milder wordt. Je mag er namelijk zijn van jezelf in het moment zoals het is. Niemand anders heeft nog zeggenschap over jou, ook je innerlijke criticus niet. Het moeten maakt plaats voor mogen. En die houding werkt door in alles wat je doet. Als je jezelf namelijk accepteert in het moment zoals het is, zul je eerder geneigd zijn de mensen die zich op dat moment om je heen bevinden ook te accepteren zoals ze op dat moment zijn. Zodra jij het leven accepteert, zal het leven jou accepteren. Geef het jouw liefde en het leven zal het je teruggeven.


Let love be the answer

Sounds a bit sugary, doesn’t it? But think of your problems. And think again. Don’t you have to admit you end up thinking about the fact that it actually is love that might solve most of your issues? Or depending on how you phrase it: that a lack of love might be the cause of most of your issues?

Take a look at one of your biggest frustrations. Like maybe the fact that you never ever have any ‘me-time’ left. Doesn’t seem like it that this issue has anything to do with love, does it? But think again. Time is time. 24 hours is 24 hours. You can’t change anything about that. The time is actually there. Which means you do have it. Period. Question is: how much of your time do you spend taking care of others or taking care of things you don’t like and how much of your time is actually really yours (as in ‘me-time’)? Chances are that you have to admit that you spend more time taking care of others (or taking care of things you don’t like) and that you hardly have any ‘me-time’ left, because it’s that what you are so frustrated about. What I would ask next, is: why do I spend so much time taking care of others (or things that I don’t like) instead of making sure I have some ‘me-time’ left? Then love doesn’t sound that silly anymore, does it? Because when will I make sure I do have some ‘me-time’ left? If I wouldn’t put myself last. If I would feel like I am worth my own attention. Or in other words: if I would love myself just a bit more.

Check a few of your smaller frustrations and be surprised how often love will be part of the solution. Like, for example, when having to wait in line at the grocery store. Or being stuck in traffic. Instead of being frustrated, you can also accept the fact that life gives you the opportunity to literally slow down at that very moment. Just breath and look around. Forget about your frustrations and just love the moment that is given to you.

If you now think about the bigger issues in your life, what would happen if you would pay just a bit more attention to them? Love them instead of hating them? Love the moment, love the event, love the experience. Love your environment, the people around you, nature.

Of course, you are you and you do have emotions. It’s impossible to always be affectionate and happy. But you can make it an important part of who you are. Not only by showing the people around you how much you love them, but even more by actually accepting who you are at this moment. You can start with this by simply writing down one short sentence, saying: ‘I like who I am’. Write it down on a nice piece of paper and put it on the wall. Look at it every single day. As soon as life overwhelms you, look at this sentence and say it out loud: ‘I like who I am’. I am who I am and that’s just fine. My emotions, my body, my thoughts, they’re there and they’re fine. It’s a fact and that’s fine. Take a deep breath and accept that it’s a fact at that very moment.

If you do this more often, you’ll notice that you’ll be less frustrated about life. That’s because you allow yourself to be you at all times. There’s nobody but you who can tell you what you should do or feel, not even that tiny negative voice in your head. It’s not a matter of ‘having to’ anymore, but of allowing yourself. As soon as you realize that, you’ll accept the situation you’re in as well as the people surrounding you at that moment, much easier than before. Once you’ve started to accept life as it is, life will accept you. If you give it your love, it’ll respond with love.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s